Slopershamer dreigt voor trots MVRDV | Expovisie

Slopershamer dreigt voor trots MVRDV

Ze zijn beroemd als architectenbureau. MVRDV. Talloze bekroonde ontwerpen. Opvallend, maar in 1992 bijvoorbeeld, nog voorgedragen voor  de Frans Hals Award voor exhibition design. De VPRO Villa is van hun ontwerphand net zo als het wat minder bekende Wozoco-project in Amsterdam, waarvoor  ze zelfs meerdere prijzen wonnen.  Begrijpelijk dus dat ze not amused zijn over de ophef die ontstaan is rond hun Nederlands Paviljoen op de wereldtentoonstelling in Hannover. Ze zijn beroemd als architectenbureau. MVRDV. Talloze bekroonde ontwerpen. Opvallend, maar in 1992 bijvoorbeeld, nog voorgedragen voor  de Frans Hals Award voor exhibition design. De VPRO Villa is van hun ontwerphand net zo als het wat minder bekende Wozoco-project in Amsterdam, waarvoor  ze zelfs meerdere prijzen wonnen.  Begrijpelijk dus dat ze not amused zijn over de ophef die ontstaan is rond hun Nederlands Paviljoen op de wereldtentoonstelling in Hannover. 

Het gebouw staat, nog geen vijf jaar na die wereldtentoonstelling, te koop en te verwaarlozen. Vraagprijs? 2,5 miljoen euro. Kosten voor ontwerp en bouw, vijf jaar geleden? 27 miljoen euro. Gebeld met het Rotterdamse architectenbureau MVRDV.  Maar, laat de telefoniste met spijt in de stem weten: “De heren hebben de dagbladen te woord gestaan en hebben daar niets aan toe te voegen.”

 

De geschiedenis. Het Rotterdamse architectenbureau won met hun ontwerp voor een transparant en ecologisch verantwoord paviljoen de opdracht voor de bouw van de Nederlandse inzending. Het Nederlands Paviljoen in Hannover was van meet af aan opgezet als een landmark. Een statement. En voor de betrekkelijke eeuwigheid gebouwd ook. Het gebouw communiceerde als het ware de boodschap van Nederland.  Waar oppervlakte geen luxe is, wordt stapelen de uitdaging. “Nederland schept ruimte” was het motto en met zijn 25 meter hoogte was het gebouw van meet af een echt landmark. En dan de verschillende niveaus, waar windenergie en landschap zeer herkenbaar waren. Echte bomen als dragers lieten zien dat Nederland een maakbare natuur en landschap beheersen.

 

Bij de wereldexpo in Sevilla kon het Nederlands paviljoen nog terugverhuisd worden na afloop van die expo. In Hannover lag de nadruk op het behoud van het gebouw. De stad Hannover gaf haar medewerking. Zag het gebouw als een blijvend landmark van hun wereldtentoonstelling, zoals Brussel nog steeds het Atomium heeft en Parijs de Eifeltoren. En NUON had wel interesse, samen met een Duitse energiecombinatie. Et zou een centrum voor alternatieve energie kunnen worden.

Het werd het niet. Een privé investeerder, die daarna via interne conflicten weer in financieel zwaar weer kwam, kocht het  en deed er vervolgens niets meer mee.  

 

Het paviljoen ligt er nu sterk verwaarloosd bij. En Hannover heeft al aangekondigd de slopershamer te bestellen als een koper uitblijft.

Hoe was het ook weer? “Nederland schept ruimte” Dat was het motto. Mogen we hopen dat het een Nederlands sloopbedrijf wordt. Blijven we in ieder geval het thema trouw.